Moet ik op "onderhoud" komen bij de osteopaat?

Over preventie, de 'zelf-scan' en luisteren naar je lichaam.

Het is een vraag die we regelmatig horen in de praktijk: "Is het interessant om eens in de zoveel maanden op onderhoudskuur komen om klachten te voorkomen?"

Ik begrijp de vraag. Na een behandeling horen we vaak: “Amai, ik voel me stuk lichter.” Of net integendeel: “Precies of er is een vrachtwagen over mij gereden.”

Het korte antwoord op de vraag of iemand nu op ‘onderhoud’ moet komen? Nee, dat hoeft absoluut niet bij iedereen. Het lange antwoord is een stuk interessanter en hangt volledig af van persoon tot persoon.

Pijn is zelden een zwart-witverhaal

Wanneer er plots een kwaaltje of een venijnige rugpijn de kop opsteekt, zoeken we graag naar één duidelijke dader. "Ik heb te zwaar getild," of "ik heb verkeerd gezeten." In de praktijk is het echter zelden zo dat een 'pure fysieke overbelasting' in haar eentje tot een blessure leidt.

Het ontstaan van klachten is bijna altijd een multifactorieel verhaal. Het is een optelsom van verschillende factoren. Denk aan: fysieke spanning, je slaapkwaliteit, je voeding, stress op het werk maar even goed: hoe vlot lukt de spijsvertering of wat is de staat van je zenuwstelsel. Denk maar aan de HRV die al goed ingeburgerd is in het topsport bestaan. De HRV geeft je meer info over je autonoom zenuwstelsel, maar dat is voor een andere blog.
Pas wanneer de emmer door al die verschillende factoren overloopt, trekt je lichaam aan de alarmbel.

Het bekende decompensatiemechanisme: de crash ná de storm

Herken je dit? Je hebt wekenlang keihard gewerkt naartoe een deadline, een verhuizing of een belangrijk event. Je voelde je onoverwinnelijk en ging maar door. Maar op de eerste dag van je welverdiende vakantie schiet het plotseling in je rug, of word je rillerig en ziek.

Dat is het decompensatiemechanisme in actie.

Tijdens een enorm drukke of stressvolle periode draait je lichaam op pure overlevingshormonen (zoals cortisol en adrenaline). Je systeem functioneert op de absolute top van zijn kunnen en weigert 'stop' te zeggen. Pas op het moment dat de druk wegvalt en het niet meer moet presteren, laat je lichaam de teugels vieren. De opgebouwde spanning komt eruit en de klachten worden pijnlijk voelbaar.

Wanneer is een preventieve sessie wél zinvol?

Omdat ieders leven er anders uitziet, stemmen we de timing van een eventuele follow-up sessie altijd af op jouw specifieke situatie. Want iedereen is uniek in zijn verhaal. We illustreren even ahv twee voorbeelden.

Eerste voorbeeld: Wanneer men zich in een drukke levensfase bevindt.

Soms zit je in een periode waarin er zóveel tegelijk op je afkomt dat je simpelweg de tijd of de rust mist voor zelfreflectie. Je gunt jezelf de tijd niet meer voor een korte, 'zelf-scan' (hoe voelt mijn lijf vandaag eigenlijk echt?).

Op zulke momenten kan het heel slim zijn om wel alvast preventief een sessie in te plannen. Niet omdat het moet, maar als een ingebouwde stok achter de deur. We kijken dan waar je zit in je genezingsproces, welke gevoeligheden er sluimeren en wat de omgeving momenteel van je vraagt. Het is een moment van gedwongen stilstand, reset en het herstellen van alle buffermechanismen die ons lichaam bezit.

Een tweede voorbeeld: de persoon die ergens naartoe werkt.

Anderen bevinden zich net in de omgekeerde situatie. Zij hebben een situatie kunnen creëren waarin ze juist de vrijheid, de rust en de mentale ruimte gevonden hebben om met zichzelf en hun gezondheid bezig te zijn. Bij deze patiënten kunnen we hun eigen aanvoelen van het lichaam gebruiken om in te schatten indien er nog een sessie osteopathie nodig is. Als er hier twijfel heerst is jou osteopaat steeds beschikbaar om op eventuele twijfels te antwoorden.

Eerst balanceren, dan pas uitdelen

Of je nu kiest voor een regelmatige check-up of pas een afspraak maakt wanneer je lichaam subtiele signalen begint uit te zenden: het vertrekpunt blijft hetzelfde.

We cijferen onszelf in het dagelijkse leven rücksichtslos weg voor onze job, onze partner, de kinderen of onze omgeving. Maar de realiteit is simpel:
je kunt pas écht voor anderen zorgen als je zelf in balans bent.

Hopelijk geeft deze blog wat duidelijkheid over het nut, al dan niet, van een regelmatige check-up.
Ferme groeten!

 

Volgende
Volgende

GLP-1 therapie en voedingstekorten - een multi-disciplinaire aanpak voor preventie en begeleiding